خلاصه نشست:

رابطه‌ی ترکیه با انگلستان در عصر فعلی، ریشه در تحولات سیاسی و نظامی چند قرن اخیر اروپا دارد. درواقع، امپراتوری عثمانی به‌عنوان یکی از قدرت‌های بزرگ قرون گذشته و “مرد بیمار ” اروپا در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، هم افزایش تداوم حیات خود را مدیون امپراتوری بریتانیا می‌داند و هم عامل اصلی فروپاشی خود را انگلستان؛ لذا گذشته روابط فی‌مابین، بر روابط حال و آینده‌ی لندن و آنکارا، کاملاً تأثیرگذار می‌باشد.

رابطه‌ی ترکیه با غرب و به‌خصوص انگلستان بعد از تشکیل ترکیه‌ی نوین و پایان جنگ جهانی دوم و آغاز جنگ سرد روبه‌پیشرفت گذاشت. درواقع، کشور ترکیه با توجه به نگاه غربی در سیاست خارجی خود بیش‌ازپیش مایل به گسترش روابط خود با این کشورها و علی‌الخصوص انگلستان بود. در این میان، عواملی همچون مسئله‌ی قبرس، کردها و دیگر عوامل نیز بر روابط آنکارا- لندن تأثیرگذار بوده است.

ناامیدی ترکیه از عضویت در اتحادیه‌ی اروپا و تنش در روابط این کشور با اعضای اصلی این اتحادیه (آلمان و فرانسه) ازیک‌طرف و خروج انگلستان از اتحادیه‌ی اروپا در قالب برگزیت از طرف دیگر، موجب نزدیک‌ترشدن دو کشور خواهد شد. در این راستا، سطح مبادلات اقتصادی و همکاری‌های نظامی (به‌خصوص تولید مشترک جنگنده‌ی نسل جدید)، این دو کشور نیز گویای امیدواری طرفین برای افزایش سطح تعاملات است. درواقع، می‌توان گفت که عدم وجود اختلاف بنیادین در روابط ترکیه و انگلستان، امید به بهبود و ارتقای روابط آنکارا و لندن را افزایش خواهد داد.

برای دریافت متن کامل نشست با مؤسسه تماس حاصل فرمائید.

تلفن تماس: ۷۷۱۳۷۹۰۹-۰۲۱