بسیاری از پژوهشگران و تحلیلگران خاورمیانه معتقدند، از سال 2015 با به تخت نشستن ملک سلمان بن عبدالعزیز و سپس ولایتعهدی فرزندش محمد بن سلمان، صفحه ای نو در تاریخ عربستان سعودی گشوده شد. مقامات جدید سعودی نیز از بازتاب عناوینی چون اصلاحات در عربستان و تصویر یا چشم‌انداز نوین سعودی درمیان رسانه‌های مشهور بین‌المللی و محافل آکادمیک معتبر خشنود بودند.

 این موضوع تا حد زیادی درست به نظر می رسد. امروز عربستان سعودی برنامه‌های بلندپروازانه جدیدی در حوزه های گوناگون چون اقتصاد، جامعه، سیاست داخلی و خارجی فارغ از امکان‌سنجی‌های معمول برای تحقق آنها دنبال می کند. یکی از این برنامه‌های جدید نگاه نو به مسأله امنیت نظامی و سیاسی است.

اگرچه از دیرباز عربستان سعودی تأمین امنیت خود را به موضوعات بین‌المللی و شرکای غربی‌اش پیوند می زد و این مسأله امر جدیدی نیست اما از 2015 به این سو ابعاد جدیدتری یافته است. شاید بتوان تفاوت نگاه سنتی و جدید به مقوله امنیت منطقه‌ای در عربستان سعودی را پذیرش هزینه های مادی آن از سوی مقامات سعودی دانست.

عربستان سعودی امروز حاضر به پرداخت هزینه های گزاف به شرکای خود برای حمایت از آن و حتی حضور نظامی آنها در کشور است. چندی پیش CNN به نقل از یکی از مقامات وزارت دفاع آمریکا گزارشی را منتشر کرد که طی آن عربستان سعودی 500 میلیون دلار برای انجام مأموریت‌های ارتش آمریکا در کشورش پرداخت کرده است.

دونالد ترامپ، رئیس جمهوری ایالات متحده نیز در مصاحبه اش با فاکس نیوز در ژانویه 2020 گفت عربستان سعودی قبلا هم 1 میلیارد دلار پرداخت کرده بود؛ البته پنتاگون هرگونه پرداخت از قبل را تأیید نکرد. سخنگوی پنتاگون در این باره بدون اشاره به مبلغ خاصی اظهار داشت که عربستان سعودی پذیرفته است با شریک شدن در مسئولیت‌ها و هزینه‌ها، هزینه استقرار نیروهای نظامی که مأموریت حفظ امنیت منطقه و دورکردن تهدیدها را دارند بپردازد.

گفتنی است این موضوع امری بی‌سابقه نیست؛ در جریان حمله صدام حسین و آغاز جنگ خلیج فارس، کویت و عربستان و دیگر کشورهای حاشیه خلیج فارس، مبلغی در حدود 36 میلیون دلار به آمریکا پرداخت کرده بودند تا ضمن استقرار نیروهای خود در پایگاه‌های نظامی منطقه از آنها در برابر تجاوز عراق حمایت نماید.

تنها تفاوت اقدام امروز و دیروز، تبدیل آن از یک استثناء (در زمان جنگ) به قاعده مستمر است؛ چنانچه سخنگوی وزرات دفاع ایالات متحده خاطرنشان کرد مذاکراتی که در این باره درحال انجام است در مورد چگونگی مکانیسم پرداخت‌ها در آینده و روند سهیم شدن عربستان سعودی در هزینه‌های نظامی امنیت منطقه است.

گفته می شود انگیزه مقامات سعودی در این باره پس از حمله به تأسیسات نفتی آرامکو و درک آسیب‌پذیری آن جدی‌تر و قوی‌تر شده است. لذا نگاه عربستان جدید به حفظ امنیت کشور و حراست از منافع، نه داخلی بلکه بیرونی است. گرچه در دنیای امروز توافقات امنیتی و لزوم توجه به شرکای سیاسی-نظامی امری اجتناب ناپذیر و حتی ضروری به نظر می‌رسد اما پرداخت هزینه‌های حضور نیروی نظامی دولت‌های دیگر در کشور و منطقه در راستای تأمین امنیت چندان امری متداول در سیاست بین‌الملل نیست.